O mnie

O mnie2019-04-27T08:34:44+00:00

Nazywam się Kasia Raabe.
Fascynują mnie relacje.

„Ptak nie śpiewa, dlatego, że ma do przekazania jakieś twierdzenie.
Śpiewa, ponieważ ma śpiew”
(A. De Mello)

W mojej Krainie Empatia wspieram ludzi będących rodzicami, nauczycielami, partnerami w związkach lub w pracy.

Towarzyszę im w odkrywaniu piękna ich wrażliwości na relacje z własnymi dziećmi, podopiecznymi, uczniami, bliskimi, przełożonymi, zespołem w pracy, z samym sobą. Tak, by każde spotkanie z drugim człowiekiem pozbawione było zmagań, jakiejkolwiek formy walki, a przynosiło autentyczne, szczere i życzliwe relacje w zgodzie z sobą.

Pomagam dostrzec piękno empatycznego dialogu, cieszyć się nim, czuć swobodę w szczerym i autentycznym wyrażaniu siebie z jednoczesnym uwzględnieniem wrażliwości drugiej strony w relacji.

Robię to, ponieważ mam ogromną potrzebę dzielenia się i wzbogacania życia innych. Był czas, kiedy sama borykałam się z bezustanną walką, poczuciem beznadziejności i bezsilności w relacjach. Kiedy czułam, że „cały Świat jest przeciwko mnie”, a ludzie nie rozumieją moich dobrych intencji…

Znalazłam sposób, by to zmienić i tym chcę się dzielić!!!

W mojej pracy, mojej Krainie Empatia, korzystam z Porozumiewania bez Przemocy wg. Marshalla B. Rosenberga oraz z Gentle Teaching Johna McGee. Czerpię też Pozytywnej Neuroplastyczności Rick’a Hansona, prac dr Brene Brown i Kristin Neff. Inspiruje mnie Anthony de Mello, Richard Rohr i żywe słowo ojca Mieczysława Łusiaka.

„Za wszystko, co było dziękuję, na wszystko, co będzie – tak!”
A. de Mello

Od dziecka było dla mnie ważne, by BYĆ z ludźmi, dzielić z nimi swoje troski, radości, by przynależeć. Jednocześnie pragnęłam w tych relacjach wyrażać siebie, mówić o swoich pragnieniach, wartościach, marzeniach w sposób otwarty, szczery i autentyczny. Nie szło mi to najlepiej, bo mówiłam, jak umiałam. Często napotykałam opór i odrzucenie ze strony rówieśników. No i radziłam sobie, jak potrafiłam – kłótnie, bójki, obozy koleżeńskie… To przykrywało moją wrażliwość, którą uważałam za słabość.

Dopiero po latach odkryłam, że wrażliwość nadaje mojemu życiu sens i znaczenie. I, że wielką odwagą i sposobem na przynależność, o którą tak bardzo zabiegałam nie jest wywieranie jakiejkolwiek presji, czy wpływu, ale odsłonięcie się ze swoją wrażliwością.

Narodziłam się z wrażliwości.

Teraz jak małe dziecko uczę się jej na nowo.
I z odwagą dzielę się moją wrażliwością.
Łączę własną niepewność z zaufaniem do siebie.

Niedoskonała perfekcjonistka.
Wrażliwa „twarda sztuka”.
Zalękniona chojraczka.
Emocjonalnie dojrzały dzieciak.
Wykształcony osioł.
Ciekawy świata tchórz.

Czy to sprzeczności? Dla niektórych tak. Dla mnie to autentyczna Ja. Taka, jaka jestem – wrażliwa. Bo wrażliwość sama w sobie jest sprzecznością – jest częścią strachu, wątpliwości, żalu, niepewności, wstydu, a jednocześnie to miejsce narodzin miłości, poczucia przynależności, radości, zaufania, empatii, kreatywności i innowacji.

Odkryłam, że ta „gra” nazwana Życiem nie jest o wygrywaniu, ani przegrywaniu, ale o wychodzeniu z cienia i pokazywaniu się taką, jaką jestem. O wielkiej odwadze kroczenia własną drogą w oparciu o to, co jest dla mnie ważne, co mi służy i co wybieram – świadomie z chwili na chwilę. To też o tym, że mogę upadać, błądzić i wtedy wybierać empatię dla siebie – otulić się czułością, troską, współczuć sobie samej i przyjmować swoje potrzeby w pełni.

Mam marzenie, żeby dzielić się moim odkryciem!
Chcę stanąć na arenie Życia ramię w ramię z Tobą i towarzyszyć Ci w tym odkrywaniu!
Czy się nie boję?
Tak, jednocześnie mam zasoby, wiedzę i umiejętności, które mnie wspierają.
Chodź, opowiem Ci o tym!!!

Pierwszy raz poczułam, że to jest właśnie to, co chcę robić, kiedy…

WIĘCEJ

Biogram

Z zawodu oligofrenopedagog; nauczyciel dyplomowany; 26 lat doświadczenia zawodowego w zakresie rewalidacji osób z niepełnosprawnością intelektualną i wspieraniem ich rodzin; nauczyciel akademicki w latach 2009 -2015; certyfikowany terapeuta Gentle Teaching (Prinsenstichting – Holandia) i Snoezelen (Zintuigen Boulerard – Holandia); Lider Wczesnego Wspomagania Rozwoju Dziecka w Województwie Kujawsko – Pomorskim (Projekt Ośrodka Rozwoju Edukacji w Warszawie „Wczesne wspomaganie rozwoju dziecka w środowisku rodzinnym” realizowany przez Wydział Specjalnych Potrzeb Edukacyjnych ORE); absolwent studiów podyplomowych Porozumienie bez Przemocy wg. M.B. Rosenberga (Collegium Civitas, Warszawa, 2018 r.); aktywny organizator i społecznik propagujący idee NGO – członek Stowarzyszenie Ludzie – Ludziom w Chełmnie.

  • Nagroda Zarządu Województwa Kujawsko – Pomorskiego dla osób wyróżniających się w działalności pomocy społecznej „Stalowy Anioł” w roku 2012

  • Wyróżnienie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej za wybitne, nowatorskie rozwiązania w zakresie pomocy społecznej w roku 2016

W pracy i w życiu zafascynowana teorią wzajemnych zależności, relacji opartych o empatię, szacunek i akceptację.

Prywatnie matka dorosłej córki, zwyczajna żona, gospodyni domowa. Łączy codzienne robienie zakupów z pracą na etacie, gotowanie z prowadzeniem własnej firmy i pasją pisania.

Swoimi refleksjami dzieli się na blogu osobistym http://raabit.pl/

Nie lubi prasować.

“Litwo! Ojczyzno moja! Ty jesteś jak zdrowie. Ile cię stracił. Dziś piękność twą w oszmiańskim powiecie przyjechał pan Sędzia nigdy nie miał być siedzeniem. Rumienił się, jak zdrowe oblicz gospodarza, gdy przysięgał na szalach żebyśmy nasz ciężar poznali musim kogoś okiem, daleko, na folwark dążył po francusku zaczęła rozmowę. Wracał…”

Jan Kowalski